Ένα μέρος όπου μπορείς να βρεις άπαντα τα είδη της μαναβικής. Απαιτητικοί πελάτες που συρρέουν απ’ όλη την Αττική. Ένας δρόμος που δεκαετίες τώρα φιλοξενεί πολύχρωμες ιστορίες, γεμάτες φρεσκάδα. Ακριβώς σαν τον πάγκο της Γεωργίας Τσουπάκη.
1. Πόσα χρόνια διατηρείτε το συγκεκριμένο κατάστημα στην οδό Αθηνάς και ποια η σχέση σας με αυτό; Τι συμβολίζει για εσάς;
Επί 35 χρόνια τώρα αντικρίζουμε καθημερινά την οδό Αθηνάς από αυτό ακριβώς το σημείο. Το κατάστημα πέρασε από τους παππούδες σ’ εμάς κι από εμάς θα περάσει στα παιδιά μας. Το μανάβικο αυτό εκτός από επιχείρηση είναι παράλληλα η ζωντανή οικογενειακή μας ιστορία. Εδώ μεγαλώσαμε, παντρευτήκαμε, γεννήσαμε τα παιδιά μας. Τα καλά και τα κακά της ζωή μας βρίσκονται εδώ. Άλλωστε, όταν μοχθείς για κάτι δεκαοχτώ – δεκαεννιά ώρες καθημερινά δεν αναζητάς «συμβολισμούς». Αν δεν το αγαπάς απλώς δεν μπορείς να αντεπεξέλθεις.
2. Θυμάστε κάποια χαρακτηριστική ιστορία που έχει σημαδέψει το κατάστημά σας αλλά κι εσάς προσωπικά;
Άντε ν’ απομονώσεις ένα συγκεκριμένο γεγονός… Θυμάμαι όλα τα ιστορικά συμβάντα που έζησε η πόλη να μας επηρεάζουν τον καθένα με το δικό του τρόπο. Από τα χρόνια της Mεταπολίτευσης με τον κόσμο να σχηματίζει ουρές για να ψωνίζει προϊόντα σε αφθονία μέχρι το δύσκολο «σήμερα» ο δρόμος αυτός ήταν πάντα η πιο ρεαλιστική αποτύπωση της κατάστασης στην Αθήνα. Θες να δεις πώς ζει η πρωτεύουσα; Παρατήρησε τη ζωή στην οδό Αθηνάς.
3. Ποια είναι η σχέση σας με τα γειτονικά καταστήματα και πόσο έχει παραμείνει αυτή η αίσθηση γειτονιάς που υπήρχε παλιότερα;
Με τα γειτονικά καταστήματα δεν είχαμε «σχέση», ήμασταν όλοι μια οικογένεια. Πάνε, δυστυχώς, οι μέρες που άφηνες το μαγαζί στον διπλανό να σ’ το κρατήσει. Αλλάξανε οι εποχές, αλλάξαμε κι οι άνθρωποι… Πλέον αντλώ δύναμη μόνο απ’ το ότι όλη μου η οικογένεια δουλεύει εδώ, είμαστε μαζί στον αγώνα της καθημερινότητας. Δεν σου κρύβω πάντως ότι συχνά εύχομαι οι παλιές εκείνες μέρες να επιστρέψουν.
4. Οδός Αθηνάς σημαίνει για εσάς…
Η οδός Αθηνάς είναι η ζωή μου, είναι… εγώ: εγώ ως παιδί, ως παντρεμένη γυναίκα, ως εργαζόμενη, ως μάνα. Ο δρόμος, όμως, χρειάζεται άμεσα παρεμβάσεις. Πώς να λειτουργήσει ένα μοντέλο που μένει αφημένο ίδιο κι απαράλλαχτο, τη στιγμή που τα πάντα στις μέρες μας αλλάζουν; Η αγάπη μας γι’ αυτόν τον δρόμο πρέπει να μεγαλώσει, όχι να σβήσει. Προσωπικά, είμαι αισιόδοξη. Πάντα ήμουν. Όπως και η Αθηνάς θα είναι πάντα η Αθήνα. Μόνο ο τόνος αλλάζει αν το καλοσκεφτείς.
